4 - شكارچى بايد در حال احرام نباشد .
5 - شكار بايد در حرم مكه نباشد . چنان كه در مناسك حج بيان شده است .
6 - شكارچى فرصت سربريدن پيدا نكند ، به اين معنى كه تا رسيدن شكارچى ، شكار جان باخته باشد ، و يا ديگر فرصت سربريدن نباشد .
( مسألهء 3668 ) اگر شكارچى هنگامى به نزد شكار برسد كه براى سربريدن فرصت باشد ولى اقدام به اين كار نكند حرام مىشود . اگرچه اين كار به جهت همراه نداشتن چاقو باشد .
( مسألهء 3669 ) اگر هنگامى برسد كه شكار هنوز زنده است ، ولى چاقو همراه نداشته باشد ، اگر سگ را تشويق كند كه يك بار ديگر حمله كند و از پاى درآورد ، حلال مىشود .
( مسألهء 3670 ) اگر شكار يكى از شرايط ياد شده را نداشته باشد ، حرام مىشود ، مگر اينكه شكارچى آن را زنده درك كند و سرش را ببرد ، به جز در حرم مكّه و يا در حال احرام ، كه پس از سربريدن نيز حلال نمى شود .
( مسألهء 3671 ) در دو مسألهء ياد شده ، اگر به هنگامى برسد كه سرش را ببرد و حيوان قسمتى از بدنش چون دست ، گوش ، چشم يا دمش را حركت بدهد ، كفايت مىكند .
( مسألهء 3672 ) هر حيوان قابل تذكيه به وسيلهء اسلحه اگر شكار شود ، حلال مىشود ، اگرچه حرام گوشت باشد ، كه پوستش پاك مىشود و ميتوان از آن بهره جست .
( مسألهء 3673 ) به وسيلهء سگ فقط حيوان حلال گوشت حلال مىشود ، امّا حيوان حرام گوشت اگر به وسيله سگ شكار شود ، حلال نمى شود .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 773
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٧٣