( مسألهء 3647 ) اگر حيوان وحشى اهلى شود با شكار حلال نمى شود .
( مسألهء 3648 ) اگر انسان يك حيوان وحشى را بگيرد و در دسترس داشته باشد ، آن نيز با شكار حلال نمى شود .
( مسألهء 3649 ) نوزاد حيوان وحشى هنگامى كه قدرت فرار ندارد ، آن نيز با شكار حلال نمى شود .
( مسألهء 3650 ) ابزار شكار دو چيز است :
1 - سگ
2 - اسلحه
( مسألهء 3651 ) غير از سگ هر حيوان ديگرى چون يوزپلنگ و باز شكارى ، چيزى را شكار كند ، حلال نمى شود ، مگر اينكه پيش از مردنش ذبح شرعى شود . ولى در سگ فرق نمى كند كه سگ تازى باشد ، يا هر سگ ديگر ، به جز سگ سياهى كه كلًّا سياه باشد ، بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 3652 ) سگى كه به وسيلهء آن شكار انجام مىشود دو شرط دارد :
1 ) آموزش ديده باشد ، به اين معنى كه براى شكار كردن براى صاحبش آموزش ديده و تجربه آموخته باشد و اين معنى براى اهل خبره كاملًا روشن است . و به عنوان يك ضابطه گفته شده : سگ آموزش ديده آنست كه هر وقت آن را به سوى شكار بفرستند پيش ميتازد ، و هر وقت از آن بخواهند كه برگردد بر ميگردد .
2 ) كاملًا در اختيار شكارچى باشد و به دستور او برود و با تشويق و تحريك او شكار را انجام دهد ، بهگونهاى كه شكار كردن به او مستند باشد ، و سگ به عنوان يك ابزار به شمار آيد .
( مسألهء 3653 ) اگر سگ با ديدن شكار هيجان زده شده ، خودش به
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 770
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٧٠