فصل سوّم : احكام لقطه
( اشياء گمشده )
« لقطه » عبارت از چيز گمشده ايست كه انسان و حيوان نباشد ، منقول باشد و در سرزمين اسلامى و يا اهل ذمه ( اهل كتابى كه زير پرچم اسلام زندگى ميكنند ) پيدا شود .
احكام گمشدهء انسان و حيوان در دو فصل پيشين گفته شد و امّا اشياء غير منقول ، مانند زمين و درخت ، آنها حكم لقطه ندارند ، بلكه در حكم مجهولالمالك ميباشند .
( مسألهء 3603 ) كسى كه گمشدهاى را مييابد ، ميتواند آن را بردارد ، ولى كراهت دارد ، بالخصوص چيزى كه در حرم مكّه پيدا شود ، به ويژه در مورد كسى كه اطمينان ندارد كه بتواند تا يكسال به معرّفى آن بپردازد . چنان كه بسيارى از مردمان به اين كار تن در نميدهند . براى چنين اشخاصى ممكن است عقلًا برداشتن آن حرام باشد .
( مسألهء 3604 ) اگر مال گمشده به هنگام برداشتن كمتر از يك درهم قيمت داشته باشد ، ميتواند آن را براى خودش بردارد و نيازى به معرفى ندارد ، ولى بنابر احتياط واجب از افرادى كه احتمال ميدهد مالِ آنها باشد بپرسد ، از قبيل كسى كه آنجا ايستاده ، يا قبلًا آنجا نشسته بود ، يا اهل خانهاى كه از درِ خانهء آنها پيدا كرده است .
( مسألهء 3605 ) اگر پس از تملّك آن صاحبش پيدا شود و عين آن