نافذ نمى باشد و ترتيب اثر داده نمى شود .
( مسألهء 3487 ) به طورى كه در مسألهء 3473 بيان گرديد اقرار بر همهء حجّتهاى ظاهرى مقدّم است و اگر اقرار كننده بعد خلاف آن را ادّعا كند از او پذيرفته نمى شود .
( مسألهء 3488 ) براى نافذ بودن اقرار نيازى به حكم حاكم شرع نيست ، بلكه هر كسى كه از آن مطلع شود بر او حجت مىباشد .
( مسألهء 3489 ) كسى كه به نفع شخص ديگرى اقرار كند ، اگر طرف مقابل آن را تأييد كند و يا بگويد من نميدانم ، اين اقرار در حق اقرار كننده ثابت و نافذ است . ولى اگر طرف مقابل آن را تكذيب كند ، به جهت تعارض دو اقرار ، اقرارش نافذ نمى شود و به ديگر مرجّحات از قبيل : شهود ، قاعدهء يد ، اصل و امثال آنها مراجعه مىشود .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 730
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٣٠