مىشود ، همان است كه در مستحق زكات ، در مسألهء 1467 گفته شد .
( مسألهء 3454 ) انسان نمى تواند كفّارهاش را به كسى بدهد كه براى او واجب النّفقه باشد ، به تفصيلى كه در مسألهء 1485 بيان شد .
( مسألهء 3455 ) منظور از جامهاى كه در كفّارهء مخالفت با سوگند و ملحقات آن گفته شد ، لباس كامل است و بهتر آنست كه براى هر فقير دو قطعه لباس بدهد ، تا پوشانيدن حاصل شود .
( مسألهء 3456 ) سير كردن فقير به يكى از دو صورت امكان پذير است :
1 ) به هر فقير يك مُدّ طعام بدهد ، و بهتر است به هر فقير دو مُدّ طعام بدهد .
( مسألهء 3457 ) هر مُدّ عبارت از 870 گرم مىباشد - تقريباً - و لذا اگر 900 گرم بدهد ، مطابق احتياط خواهد بود .
( مسألهء 3458 ) در كفّارهء مخالفت سوگند ملحقات آن ( كفّاره هاى شماره 9 تا 14 ) بنابر احتياط واجب به گندم ، آرد گندم يا نان گندم اكتفا كند . اما در ديگر كفّاره ها هر طعامى كفايت مىكند ، مانند : برنج ، خرما ، گندم و امثال آنها .
( مسألهء 3459 ) در كفّاره ها حتماً بايد عين طعام داده شود و قيمت آن كفايت نمى كند .
2 ) سير كردن فقير در اين صورت مقدار طعام و نوع طعام شرط نمى باشد . ولى اگر فقير خردسال باشد بايد تفاوت خوراك او با بزرگسال منظور شود . و اگر رعايت آن ميسّر نباشد ، دو نفر خردسال را به جاى يك بزرگسال منظور كند . و در هر حال بايد به ولى كودك مراجعه كند .
( مسألهء 3460 ) در اطعام فقير حتماً بايد تعداد آنها مورد عنايت باشد ، پس اگر به يك فقير چندين بار اطعام كند كفايت نمى كند ، مگر در جايى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 724
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٧٢٤