يك روز بر آنها بيفزايد .
( مسألهء 263 ) در فرض بالا ، اگر عادت بستگانش را نميداند و يا مختلف ميباشند ، از سه روز تا ده روز ، عددى را به دلخواه انتخاب كند و آن را ايّام عادت خود قرار دهد ، و احتياط استحبابى آن است كه عدد هفت را انتخاب كند .
( مسألهء 264 ) منظور از بستگان : مادر ، مادر بزرگها ، خواهران ، عمّه ها و خاله هاى نزديك و دختران آنها ميباشند ، اگر چه از دنيا رفته باشند .
( مسألهء 265 ) اگر زنى خونش قبل از ده روز قطع شود و پيش از آنكه از آغاز خون ديدنش ده روز بگذرد ، بار ديگر خون ببيند ، هر دو خون او حيض است و روزهاى عادت او به شمار ميآيد ، اگر چه صاحب عادت عدديّه باشد ، بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 266 ) در فرض مزبور اگر پيش از پايان ده روز خون قطع شود ، همهاش حيض است ، و اگر قطع نشود ، پس از ده روز به احكام استحاضه عمل كند .
( مسألهء 267 ) كمترين فاصله ميان دو حيض ، ده روز است . اگر زنى در اين فاصله خون ببيند ، حكم استحاضه بر او جارى مىشود .
( مسألهء 268 ) زنى كه داراى عادت وقتيّه و عدديّه است ، اگر مدت طولانى خون استحاضه ببيند ، ايّام عادت خود را حيض ، بقيّه را استحاضه قرار ميدهد .
( مسألهء 269 ) زنى كه عادت وقتيّه و عدديّه ندارد ، اگر مدت طولانى مستحاضه باشد ، بر اساس ويژگيهاى خون حيض ، ايّام عادت خود را تعيين مىكند ، اگر تشخيص آن ممكن نباشد ، پس از گذشت يك ماه به عادت بستگان خود مراجعه مىكند . اگر مختلف باشند ، سه تا ده روز ، به دلخواه عددى را برمى گزيند و ايّام حيض خود قرار ميدهد .
( مسألهء 270 ) بيشتر ، بلكه همهء احكام جنب بر زن حائض جارى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 52
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٢