مىشود ، و لذا بنابر احتياط واجب نمى تواند طواف مستحبّى انجام دهد .
( مسألهء 271 ) رابطه زناشوئى با زن حائض حرام است ، حتّى از دُبُر ، بنابر احتياط واجب و ليكن كفاره ندارد ، ولى ديگر كامجوئى ها مانعى ندارد .
( مسألهء 272 ) بر زن حائض حرام است كه خود را در اختيار همسر قرار دهد و به او تمكين نمايد .
( مسألهء 273 ) پس از پاك شدن ، و بنابر احتياط واجب با تطهير محل ، رابطهء زناشوئى جايز است ، اگر چه پيش از غسل كراهت دارد .
( مسألهء 274 ) نمازهاى واجبى كه از زن در ايّام عادت ترك مىشود ، قضا ندارد . ولى روزهء ماه رمضان كه در ايّام عادت ترك مىشود ، بايد آنها را قضا كند .
( مسألهء 275 ) اگر وقت نماز وارد شده ، ولى آن را انجام نداده حائض شود ، بايد آن را قضا كند ، اگر چه پيش از تمام شدن وقت فضيلت نماز حائض شود ، بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 276 ) اگر پس از سپرى شدن وقت فضيلت نماز ظهر پاك شود ، قضاى آن واجب نيست ، اگر چه بهتر است . ولى ديگر نمازها به آن قياس نمى شود ، پس هر نمازى كه وقتش باقى باشد و زن حائض پاك شود ، بنابر احتياط واجب بايد آن را در وقت بخواند ، و اگر نتوانست بعد بايد قضاى آن را بخواند .
( مسألهء 277 ) زن حائض پس از پاك شدن بايد غسل كند تا حكم حيض از او برداشته شود و چيزهايى كه بر او جايز نبود ، يا از او صحيح نبود ، جايز و صحيح بشود ، به جز رابطهء زناشوئى كه پيش از غسل هم جايز مىباشد .
( مسألهء 278 ) كيفيت و احكام غسل حيض همانند غسل جنابت است ، جز اين كه پيش از هر غسلى وضو گرفتن مستحب است به جز جنابت .
( مسألهء 279 ) طلاق دادن زن در حال حيض جايز نيست .
* * *
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٣