يا بيشتر خون ببيند ، بر طبق عادت خود ، ايّام عادتش را حيض قرار ميدهد ، به شرط اين كه از آخرين روزى كه حيض قرار داده تا اوّلين روز عادتش ده روز گذشته باشد ، در غير اين صورت ، آن ماه حيض نمى گيرد و منتظر ايّام عادت خود در ماه بعدى مىشود .
( مسألهء 257 ) زنى كه داراى عادت وقتيّه و عدديّه نيست ، اگر يك ماه يا بيشتر خون ببيند ، بايد خونى را كه ويژگيهاى حيض را داراست ، حيض قرار دهد ، مشروط بر اينكه شرايط سه گانهء آن را نيز داشته باشد .
( مسألهء 258 ) شرايط سه گانهء حيض به شرح زير است :
1 - كمتر از سه روز نباشد ، اگر چه به صورت متفرّقه در ضمن ده روز باشد .
2 - بيشتر از ده روز نباشد .
3 - خونى كه نشانه هاى حيض را ندارد و در ميان دو حيض ديده مىشود ، كمتر از ده روز نباشد .
( مسألهء 259 ) خونى كه نشانه هاى حيض را دارد ولى يكى از سه شرط بالا را ندارد ، حيض نيست و حكم حيض بر آن جارى نمى شود .
( مسألهء 260 ) زنى كه خون متفاوت ميبيند ، ملاك و معيار براى تشخيص خون حيض آن است كه : خون حيض ، سرخ مايل به سياهى بوده و گرم است و با فشار و سوزش بيرون ميآيد .
( مسألهء 261 ) خونى كه يكى از اين ويژگيها را ندارد ، با اين معيار تشخيص داده نمى شود و با اين ملاك حكم به حيض بودن آن داده نمى شود .
( مسألهء 262 ) زنى كه عادت وقتيّه و عدديّه ندارد و يا فراموش كرده ، اگر يك ماه يا بيشتر خون ببيند و متفاوت نباشد ، اوّلين روز آن را حيض قرار دهد و از نظر تعداد روزها به عادت خويشان و بستگان خود مراجعه كند و
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 51
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥١