بنابر احتياط واجب بايد بين وظيفهء زن حائض و زن مستحاضه جمع كند .
( مسألهء 245 ) زن حاملهاى كه داراى عادت وقتيّه نباشد ، اگر خون سرخ رنگ ببيند حكم حيض بر آن جارى مىشود ، و اگر زرد ببيند حكم حيض بر آن جارى نمى شود .
( مسألهء 246 ) ظاهر آن است كه در زن حامله شرط نيست كه مدّت حيض او به سه روز برسد ، بلكه ممكن است يك يا دو روز باشد ، ولى به كمتر از آن حكم حيض جارى نمى شود .
( مسألهء 247 ) خون زرد متمايل به سرخى ، كه يكى دو روز پيش از خون محكوم به حيض ، ديده شود در حكم حيض است ، اگر چه در ايّام عادت نباشد .
( مسألهء 248 ) خون زرد رنگى كه يكى دو روز پس از خونِ محكوم به حيض ديده شود ، اگر متّصل به آن باشد و از ده روز تجاوز نكند در حكم حيض است .
( مسألهء 249 ) در فرض ياد شده اگر منفصل باشد ، بنابر احتياط واجب بين وظيفهء حائض و مستحاضه را جمع كند .
( مسألهء 250 ) اگر فاصلهء زمانى بين بيرون آمدن مايع زرد رنگ و خون حيض زياد باشد ، چه پيش از خون حيض ديده شود يا بعد از آن ، حيض نيست و حكم استحاضه را دارد .
( مسألهء 251 ) زنى كه داراى عادت وقتيّه است ، اگر در ايّام عادت خود و يا يكى دو روز پيش از آن ، مايع زرد رنگى ببيند ، حكم حيض دارد ، چه متّصل به خون باشد يا نباشد . به شرط آنكه به تنهائى يا به همراه آن خون به سه روز برسد ، و گرنه در حكم استحاضه است . زن صاحب عادت باشد و يا نباشد وزردى خون از عادت و نوبه مقدار كمى عقب تر بوده باشد و يا از عادت دو روز جلوتر باشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 49
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٩