( مسألهء 2410 ) گروگذار نمى تواند كارى انجام دهد كه نگهدارى گرو گيرنده سخت شود ، از قبيل باز كردن طنابهاى كالا كه موجب از هم پاشيدن قطعات آن گردد ، يا باردار كردن حيوان كه زحمت هزينهء خود و بچّهاش افزايش پيدا كند .
( مسألهء 2411 ) اگر گروگذار يكى از اين كارها را مرتكب شود ، اگر تصرّف او تصرّف خارجى باشد ، مانند رنگ كردن و تلف كردن ، مرتكب گناه شده است ، و اگر تصرّف اعتبارى باشد ، مثل فروختن و اجاره دادن ، تصرّفش نافذ نمى شود ، مگر با اجازهء گرو گيرنده .
( مسألهء 2412 ) اگر گروگذار تصرّفى در جنس گروى انجام دهد كه با حق گرو گيرنده منافات نداشته باشد مانعى ندارد ، ولى تطبيق كردن آن بر مثل اينكه آن را بفروشد و با مشترى شرط كند كه همچنان در گرو بماند تا آن شخص حق خودش را استيفا نمايد ، خالى از اشكال نيست .
( مسألهء 2413 ) اگر گرو گيرنده اجازه بدهد كه مال گروى را بفروشد ، و يا معاملهء انجام شده را تنفيذ كند ، معامله صحيح است و پول آن به جاى آن جنس در گرو او قرار ميگيرد ، مگر اينكه حق خودش را از رهن اسقاط نمايد ، در اين صورت گرو گذار به صورت مستقل معامله را انجام ميدهد و در پول آن به دلخواه تصرّف مىكند .
( مسألهء 2414 ) مال گروى كه در اختيار گرو گيرنده قرار ميگيرد ، در دست او امانت مىباشد و اگر تلف شود ضامن نمى باشد ، مگر اينكه در مورد آن تعدّى كند و يا در نگهدارى آن سهلانگارى نمايد . چنان كه در فصل وديعه بيان گرديد .
( مسألهء 2415 ) براى گرو گيرنده تصرّف در مال گروى جايز نيست
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 502
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٥٠٢