كند چنان كه عمّار بن مروان از امام صادق ( عليه السلام ) روايت كرده است كه فرمود :
« اگر قاتل امير المؤمنين ( عليه السلام ) اگر چيزى را در نزد من بگذارد و من آن را بپذيرم ، امانت را به او بر مى گردانم ، و اگر با من مشورت كند و يا از من خير خواهى بطلبد ، من هرگز به او خيانت نمى كنم » .
( مسألهء 2259 ) مؤمنين بايد به مسألهء امانت اهتمام بورزند و در آن مسامحه نكنند ، كه موضوع بسيار مهمّ است و در حديث حسين بن مصعب از امام ( عليه السلام ) روايت شده است كه فرمود :
در سه چيز هيچ كس عذر ندارد :
1 ) اداى امانت به آدم خوب و بد .
2 ) وفا به عهد ، براى آدم خوب و بد .
3 ) نيكى به پدر و مادر ، نيكوكار باشند يا بدكار .
( مسألهء 2260 ) اگر امانت گذار امانت را مطالبه كند ، و يا امانتدار امانت را در معرض خطر ببيند ، ولو از اين جهت كه بترسد او بميرد و ورثهاش آن را به صاحبش رد نكنند ، بر او واجب است كه آن را به صاحبش و يا وكيلش برگرداند .
( مسألهء 2261 ) اگر مالك بميرد ، بايد امانتش را به وارثهاش برگرداند ، و دادن آن به يكى از ورّاث كافى نيست ، مگر اينكه مطمئن باشد كه او به هر صاحب حقى حقش را ميپردازد . و يا به وصى ميت يا وكيل وارثان بپردازد .
( مسألهء 2262 ) اگر دسترسى به امانت گذار نباشد ، بايد امين صبر كند ، تا آن را به صاحبش يا ورثهء او برساند .
( مسألهء 2263 ) اگر مالك يا وارث او ناشناخته باشند ، و انسان احتمال
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 468
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٦٨