2 ) منظور اين باشد كه علاوه بر معناى ياد شده ، حتماً بايد اين مضاربه تا تاريخ ياد شده ادامه پيدا كند ، اين شرط نيز مانعى ندارد و در اين صورت مضاربه تا تاريخ تعيين شده به صورت عقد لازم در ميآيد و هيچكدام از طرفين به تنهايى نمى تواند آن را فسخ نمايد .
( مسألهء 2173 ) در صورت دوّم ، با مرگ مالك و يا حدوث عارضهاى چون ديوانگى مضاربه پيش از تاريخ ياد شده باطل نمى شود ، ولى با مرگ كارگزار و يا حدوث عارضهاى كه از ادامهء تجارت ناتوان شود ، مضاربه باطل مىشود .
( مسألهء 2174 ) اگر مالك در مضاربه شرط كند كه كارگزار كالاى خاصى را خريدارى كند ، يا در زمان خاص ، مكان خاص و يا به قيمت تعيين شدهاى معاملاتش را انجام دهد ، بايد كار گزار بر طبق آن شرط رفتار نمايد .
( مسألهء 2175 ) اگر كارگزار بر خلاف شرايط تعيين شده رفتار كند ، ضامن سرمايه است ، ولى معاملهاى كه انجام داده درست است و سود حاصله بر طبق قرارداد تعيين شده تقسيم مىشود .
( مسألهء 2176 ) اگر در عقد مضاربه شرايط ويژهاى تعيين نشده باشد ، مقتضاى اطلاق مضاربه آنست كه كارگزار بر طبق تشخيص خود در آن مال تصرّف مىكند ، در مورد اينكه آيا مسافرت برود يا نه ؟ نسيه معامله بكند يا نه ؟ چگونه از مال محافظت كند ؟ و چگونه از آن بهره بردارى نمايد ؟ آزاد است .
( مسألهء 2177 ) كارگزار در مضاربه بايد تلاش كند تا نزديك ترين راه را براى حفظ سرمايه و بهره بردارى از آن ، به صورت متعارف جستجو كند ،
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 448
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٤٨