ضمن عقد به صراحت يا به طور ضمنى و يا بر حسب عرف و عادت وقت آن مشخص باشد ، در آن مدّت با سود حاصله آن ، ضرر يا تلف را جبران ميكنند ، چنان كه در مسأله بعدى توضيح داده مىشود .
( مسألهء 2184 ) اگر مالك و كارگزار قرارداد ببندند كه در پايان هر سال به حساب خود برسند و سهم خود را از سود تجارت برداشت نمايند ، در اين صورت ضرر و تلف هر سالى نيز از سود آن سال جبران مىشود .
( مسألهء 2185 ) اگر توافق كنند كه پس از انجام هر معاملهاى حساب خود را تصفيه كنند ، ضرر و تلف هر معامله نيز از سود همان معامله جبران ميگردد .
( مسألهء 2186 ) اگر در عقد مضاربه ، در اين رابطه چيزى تعيين نشده باشد ، ظاهر اين است كه تا پايان وقت مضاربه ، براى جبران تلف و ضرر فرصت باقى است . پس اگر براى پايان وقت مضاربه مدّتى تعيين نشده باشد مالك و يا عامل هر وقت كه بخواهند مىتوانند آن را فسخ كنند و در آن موقع سود تثبيت مىشود .
( مسألهء 2187 ) اگر در عقد مضاربه وقتى براى تصفيهء حساب تعيين نكنند ، ولى براى مضاربه مدّتى را تعيين نمايند ، پيش از سپرى شدن آن مدّت سود تثبيت نمى شود ، مگر اينكه پيش از فرارسيدن مدّت ، بر فسخ آن توافق كنند . در اين هنگام سود نيز تثبيت و تقسيم مىشود .
( مسألهء 2188 ) اگر مال مضاربه تلف شود و يا خسارتى در آن رخ دهد ، كارگزار ضامن نيست ، مگر اينكه با شرط هاى تعيين شده از طرف مالك مخالفت نمايد ، يا از مقتضاى وظيفهء خود ، كه در مسألهء 2174 بيان گرديد ، خارج شده باشد ، و تلف در اثر مخالفت و يا زيادهروى او باشد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 450
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٥٠