ضامن باشد ، در اين صورت شرط او نافذ مىباشد .
( مسألهء 2098 ) لباسى كه به خيّاط داده تا بدوزد در دست او امانت است و ضامن نمى شود جز هنگامى كه كوتاهى ، زيادهروى و يا شرط شده باشد .
( مسألهء 2099 ) ماشينى كه به مكانيك ميسپارند كه آن را تعمير كند ، در دست او امانت است و ضمانت ندارد ، مگر در صورت كوتاهى ، زيادهروى و يا شرط قبلى .
( مسألهء 2100 ) خياط ، قصّاب ، ختّان و يا هر شخص ديگرى كه اجير شده تا كارى را به صورت شايسته انجام دهد ، و حدودى برايش تعيين نشده ، اگر بطور صحيح انجام ندهد ، ضامن مىشود .
( مسألهء 2101 ) اگر براى اجير حدودى تعيين شود ، اگر از حد تجاوز كند و خراب كند ضامن مىباشد ، ولى اگر در محدوده حدود تعيين شده كار كند و خراب شود ، ضامن نيست .
( مسألهء 2102 ) كسى كه به او اجازه داده شده تا كارى را به طرز شايسته انجام دهد ، اگر خراب كند ضامن است ، اگرچه اجير نباشد ، حتّى اگر متبرّع باشد ( يعنى بدون مزد و به قصد خدمت انجام داده باشد ) .
( مسألهء 2103 ) پزشك و دامپزشك ، اگر شخصاً به معالجه مباشرت داشته باشند ، مثل مواردى كه به وسليهء تزريق سرم ، آمپول ، پانسمان ، عمل جرّاحى ، دياليز ، تنقيه ، شستشوى داخل بدن ، ماليدن كرم و پماد و امثال آنها به بدن انسان و حيوان در معالجهء بيمار مباشرت دارند ، مطلقاً ضامن هستند .
( مسألهء 2104 ) همچنين پزشكى كه نظارت مستقيم دارد ، و استفاده از دارو در هر وعده با نظارت او مىباشد ، مانند بيمارانى كه در بيمارستان تحت نظارت او بسترى هستند و يا همانند كودكان و روانى ها كه از خود
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 431
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٤٣١