فصل دوّم : موارد مصرف خمس
بعد از عصر حضرت رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله ) خمس بر دو قسمت مساوى تقسيم مىشود ، نيمى از آن « سهم امام ( عليه السلام ) » است ، كه در زمان ما به حضرت بقيّة الله ارواحنا فداه مربوط مىشود ، و نيمى ديگر « سهم سادات » است ، كه به بنى هاشم مربوط مىشود .
( مسألهء 1601 ) در ميان بنى هاشم بين تيره هاى آنها فرقى نيست ، اگر چه در مقام تزاحم بهتر است كه سادات علوى را بر ديگران ، و در ميان علويان سادات فاطمى را بر غير آنان مقدّم نمود .
( مسألهء 1602 ) در سادات شرط است كه مؤمن و فقير باشند ، چنان كه در فصل زكات ( مسأله 1469 ) بيان گرديد ، ولى در مورد « ابن سبيل » فقير بودن در محلّ تسليم سهم سادات كفايت مىكند ، به شرط اين كه امكان قرض گرفتن بدون اهانت و مشقّت نداشته باشد .
( مسألهء 1603 ) كسى كه ابن سبيل است ، اگر سفرش سفر معصيت باشد ، بنابر احتياط واجب خمس به او داده نمى شود .
( مسألهء 1604 ) به يك فقير بيش از آنچه بتواند هزينهء سالانهاش را با آن تكميل كند ، خمس داده نمى شود . و به ابن سبيل به مقدارى داده مىشود كه او را به شهرش برساند ، مگر اين كه ناگزير از ادامهء سفر باشد ، در اين صورت به مقدارى داده مىشود كه نيازش بر طرف گردد .
( مسألهء 1605 ) كسى كه ادّعا مىكند كه من سيّد هستم ، ادّعايش