( مسألهء 1495 ) اقدام به پرداخت زكات واجب است و تأخير انداختن آن جايز نيست ، مگر اين كه غرض عقلائى داشته باشد ، مثلًا منتظر باشد كه به دست مستحق خاصّى بدهد در اين صورت - بنابر احتياط واجب - بايد آن را مشخص كند و كنار بگذارد ، يا چيزى بنويسد و يا شاهدى بگيرد كه حق فقرا تلف نشود .
( مسألهء 1496 ) جدا كردن زكات جايز است ، ولى عوض كردن آن پس از كنار گذاشتن جايز نيست ، و در اين صورت به عنوان امانت در نزدش باقى ميماند و اگر در حفظ آن كوتاهى كند و يا در رسانيدن آن با وجود مستحق تأخير كند و از بين برود ، ضامن است .
( مسألهء 1497 ) مالك ميتواند به جاى جنس ، قيمت آن را بپردازد ، ولى در اين صورت قيمت روز پرداخت و قيمت محلّ پرداخت ميزان است ، نه قيمت روز وجوب زكات يا محلّ وجود نصاب .
( مسألهء 1498 ) در صورتى كه قيمت زكات را ميپردازد ، بنابر احتياط واجب پول بدهد ، نه لباس و غذا و امثال آنها ، مگر اين كه آن را نافع تر به حال فقير بداند ، در اين صورت قيمت آن را حساب كرده ، به آن مقدار كالا ميخرد و به مستحق ميپردازد .
( مسألهء 1499 ) انتقال زكات از شهرى به شهر ديگر جايز است ، ولى اگر در اثر انتقال از بين برود ، پس اگر در محلّ خود مستحق بوده و ميتوانسته به او بدهد ، ضامن است . و اجازه گرفتن از مجتهد براى نقل ، ضمان را ساقط نمى كند .
( مسألهء 1500 ) اگر زكات را با وجود مستحق به شهر ديگر منتقل كند هزينهء نقل و انتقال بر عهدهء مالك مىباشد .
( مسألهء 1501 ) زكات از عباداتى است كه نياز به نيّت دارد ، و بنابر احتياط واجب هم موقع كنار گذاشتن نيّت كند و هم به هنگام پرداخت .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 291
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٩١