( مسألهء 1479 ) مستحق زكات بايد مسلمان و مؤمن باشد و لذا به كافر و غير معتقد به ولايت اهل بيت ( عليهم السلام ) زكات نميرسد ، حتّى از سهم « مؤلّفة القلوب » بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 1480 ) اگر مصالح عمومى اسلام و مسلمين ايجاب كند ميتوان از سهم « فى سبيل الله » به كفّار و افراد غير معترف به ولايت اهل بيت داد .
( مسألهء 1481 ) كسى كه شيعه نبوده و زكاتش را به هم كيشان خود داده ، سپس شيعه شده ، بايد زكاتش را دوباره بدهد ، ولى اگر به شيعه داده باشد كفايت مىكند .
( مسألهء 1482 ) زكات را نمى توان به شرابخوار ، بلكه بنابر احتياط واجب به مرتكب گناهان بزرگتر از شرابخوارى ، چون ترك نماز ، داد .
( مسألهء 1483 ) اگر دادن زكات به گناهكار موجب تشويق او باشد ، حرام است .
( مسألهء 1484 ) اگر زكات ندادن به گناهكار ، نهى از منكر به شمار آيد ، واجب مىشود .
( مسألهء 1485 ) انسان نمى تواند زكاتش را به كسى كه براى او واجب النفقه مىباشد بدهد .
( مسألهء 1486 ) افراد واجب النفقه عبارتند از :
1 - پدر و مادر و نياكان .
2 - فرزندان و نوادگان .
3 - همسر دائمى .
4 - مملوك ( برده ) .
( مسألهء 1487 ) انسان نمى تواند از زكات براى مخارج ضرورى افراد واجب النفقهاش هزينه كند ، مگر اين كه از تأمين مخارج آنها ناتوان باشد و
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 288
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٨٨