را از سوى خود و همهء كسانى كه هنگام غروب شب عيد فطر نان خور او به شمار ميآيند بپردازد ، چه نفقهء آنها بر او واجب باشد يا نه ، فاميل باشند يا نه ، مكلّف باشند يا نه ، مسلمان باشند ، يا نه ، حتّى ميهمان و امثال آن كه موقّتآ نان خور او شدهاند .
( مسألهء 1512 ) صرفاً حضور يك فرد هنگام مغرب در شب عيد در خانهء كسى ، ايجاب نمى كند كه زكاتش به عهدهء او باشد ، حتّى اگر چيزى نزد او بخورد ، بلكه هنگامى اين اثر را دارد كه اين حضور به جهت نان خور او بودن باشد .
( مسألهء 1513 ) اگر كسى هزينهء زندگى شخصى را به عهده بگيرد ، براى نان خور او بودن كفايت نمى كند ، بلكه بايد طورى به او مربوط باشد كه تحت سرپرستى او به شمار آيد .
( مسألهء 1514 ) هنگامى كه سرپرست خانواده ، فطرهء اعضاى خانواده را پرداخت كند از گردن آنها ساقط مىشود ، ولى اگر از روى نافرمانى ، جهل ، فراموشى ، يا فراهم نبودن شرايط وجوب ، فطره را پرداخت نكند ، هر كدام از آنها كه بالغ و عاقل و آزاد و پولدار باشد ، بنابر احتياط واجب بايد خودش فطرهاش را پرداخت كند .
( مسألهء 1515 ) فطرهء اولاد هنگامى بر عهدهء پدر است كه نان خور او باشند ، و گرنه به عهدهء كسى است كه نان خور او ميباشند .
( مسألهء 1516 ) فطرهء زن هنگامى بر عهدهء شوهر است كه نان خور او باشد ، و اگر نان خور شخص ديگرى باشد ، فطرهاش نيز بر عهدهء او مىباشد .
( مسألهء 1517 ) در زكات فطره ، گندم ، جو ، خرما و كشمش كفايت مىكند ، اگر چه خوراك متعارف مكلّف و عائلهاش نباشد . همچنين هر
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 294
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٩٤