بخورد و روزهاش صحيح است ، ولى اگر عمداً بيش از رفع خطر آب بخورد روزهاش باطل مىشود و قضا و كفّاره بر او واجب مىشود .
( مسألهء 1349 ) اگر تشنگى بر روزهدار غلبه كند ، ولى ترس از جانش نباشد ، بلكه فقط تحمّل آن موجب مشقّت باشد ، ميتواند در حدّ رفع مشقّت آب بخورد و روزهاش را ادامه دهد و بنابر احتياط واجب قضاى آن را نيز بگيرد .
( مسألهء 1350 ) روزهء كودك همانند ديگر عبادتهايش صحيح است و مستحب است او را به روزه گرفتن تمرين و عادت دهند .
( مسألهء 1351 ) كسى كه قضاى ماه رمضان بر عهدهاش هست نمى تواند روزهء مستحبّى بگيرد ، ولى اگر روزهء استيجارى به عهدهاش باشد ميتواند روزهء مستحبّى بگيرد .
( مسألهء 1352 ) كسى كه روزهء قضاى ماه رمضان بر عهدهاش باشد ميتواند براى روزهء واجب يا مستحبّى از طرف ديگرى اجير بشود ، و ميتواند با داشتن قضاى رمضان ، روزهء استيجارى بگيرد .
( مسألهء 1353 ) كسى كه روزهء قضاى ماه رمضان بر عهدهاش هست ، بنابر احتياط واجب نمى تواند بدون اجير شدن ، روزهء شخص ديگرى را بگيرد ، حتّى با عقد جُعاله .
( مسألهء 1354 ) در وجوب روزهء ماه رمضان ، چند چيز شرط است :
1 ) بلوغ
2 ) عقل
3 ) حَضَر ( مسافر نبودن )
4 ) تندرستى ( مريض نبودن )
5 ) پاكى از حيض و نفاس
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 260
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص٢٦٠