تواند روزهاش را بخورد و براى هر روز يك مُدّ طعام بدهد ، و پيش از رمضان آينده قضاى آن را بگيرد . و اگر در طول سال در قضاى آن كوتاهى كند تا رمضان بعدى برسد ، بايد براى هر روز يك مُدّ نيز كفّارهء تأخير بپردازد .
پنجم : زن شيرده
( مسألهء 1362 ) زنى كه بچّهاى را شير ميدهد ، اگر روزه گرفتن موجب شود شيرش كاملًا كم شود ، يا به كلّى قطع شود ، ميتواند روزهاش را بخورد و پيش از رمضان بعدى آن را قضا كند و براى هر روز يك مُدّ طعام بدهد .
( مسألهء 1363 ) زنى كه ناگزير است بچهاى را شير بدهد ، و روزه گرفتن علاوه بر كم شدن شير به خودش ، يا به بچّهاش ضرر دارد ، بايد روزهاش را بخورد و كفّاره ندارد ، بلكه فقط بايد قضاى آن را بگيرد .
* * *
راه ثبوت هلال
( مسألهء 1364 ) هلال ماه به چند طريق ثابت مىشود :
1 ) شخصاً ماه را ببيند .
2 ) دو نفر شاهد عادل شهادت بدهند كه شخصاً ماه را ديدهاند ، و دليلى در دست نباشد كه آنها دچار اشتباه شدهاند .
3 ) عدّهاى بگويند ماه را ديدهاند ، و تعدادشان به قدرى باشد كه به حدّ تواتر يا شياع برسد و از گفتهء آنان اطمينان حاصل شود .
4 ) سى روز تمام از اوّل ماه قبل بگذرد .
5 ) پيش از ظهر ماه ديده شود ، در اين صورت آن روز اوّل ماه محسوب مىشود .