( مسألهء 967 ) اگر كسى به عنوان شوخى ، مسخره ، يا به زحمت انداختن سلام بدهد ، پاسخ سلامش واجب نيست .
( مسألهء 968 ) سلام كردن براى هر كسى مستحب است ، ولى بهتر است كه كوچكتر به بزرگتر ، جماعت كمتر به جماعت بيشتر ، ايستاده بر نشسته ، سواره بر پياده و پياده بر نشسته سلام كند .
( مسألهء 969 ) بنابر احتياط واجب نبايد مسلمان در سلام كردن بر كافر پيشى بگيرد ، مگر اين كه به دلايل شرايط خاص زندگى سلام نكردن جفا به شمار آيد . و اگر كافر سلام كند . نبايد به او جواب كامل داده شود ، بلكه در پاسخ به جملهء « سلام » يا « عليكم » بسنده مىكند .
ششم : خنده كردن عمدى كه صدادار باشد ، اگر چه به صورت بياختيار و بدون قهقهه باشد بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 970 ) اگر نمازگزار لبخند بزند و لبخندش بى صدا باشد ، نمازش باطل نمى شود ، همچنين خندهاى كه از روى سهو يا جهل به مسأله باشد به نمازش ضررى نميرساند .
هفتم : گريهء عمدى با صدا براى امور دنيوى ، مانند ياد مرده ، از دست دادن مال و ترس از ستمگر ، بنابر احتياط واجب اگر چه بياختيار باشد .
( مسألهء 971 ) اگر نمازگزار در اثناى نماز براى ترس از خدا ، در مقام مناجات با خدا و يا براى تقاضاى حاجت دينى ، يا دنيوى گريه كند ، مانعى ندارد .
( مسألهء 972 ) گريه براى اهل بيت ( عليهم السلام ) و گريه براى مصائبى كه به اهل بيت و شيعيان آنها وارد شده ، اگر به شئون اخروى برگردد مانعى ندارد .
( مسألهء 973 ) گريه براى حق و حقيقت و براى اظهار تأثّر از جناياتى كه بر اهل بيت واقع شده و براى عشق و علاقه به آنان به جهت رابطهاى
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 183
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٨٣