باشد ، و اگر « السّلام عليكم » گفته ، باز هم بايد « السّلام عليكم » بگويد .
( مسألهء 961 ) اگر سلام كننده غير از سلام تحيّات ديگرى نيز ضميمه كند ، نمازگزار بايد به پاسخ سلام اكتفا كند ، پس اگر سلام كننده بگويد :
« السّلام عليكم و رحمة الله و بركاته » ، نمازگزار - بنابر احتياط واجب - بايد فقط بگويد : « السّلام عليكم » .
( مسألهء 962 ) اگر كسى مثلًا به نمازگزار بگويد : « صبّحكم الله بالخير » نمازگزار نمى تواند به او پاسخ بگويد و اگر پاسخش را بدهد نمازش باطل مىشود .
( مسألهء 963 ) پاسخ سلام در نماز و غير آن - بنابر احتياط واجب - بايد به صورتى باشد كه سلام دهنده آن را بشنود و پاسخ دادن با اشارهء سر و دست كفايت نمى كند و زياد بلند كردن صدا در نماز مكروه است .
( مسألهء 964 ) در موردى كه شنوانيدن جواب سلام ممكن نباشد ، لازم نيست كه بيش از حدّ متعارف داد بزند ، بلكه پاسخ آهسته كفايت مىكند ، ولى بنابر احتياط واجب بايد با اشارهء سر و دست به او بفهماند كه سلامش را پاسخ گفت .
( مسألهء 965 ) جواب سلام واجب كفائى است ، پس اگر كسى خطاب به يك جمعى سلام كند ، اگر يكى از آنها - ولو بچّهء مميّزى - به او پاسخ بدهد كفايت مىكند ، اگر چه مستحب است كه ديگران نيز پاسخ دهند .
( مسألهء 966 ) اگر شخصى وارد مجلسى شده سلام بدهد ، اگر نمازگزار بداند يا احتمال بدهد كه سلام دهنده او را قصد نكرده ، او نمى تواند پاسخ سلام را بدهد ، و اگر بداند كه او را نيز قصد كرده ، اگر شخص ديگرى پاسخ ندهد ، بر او واجب است كه پاسخ بدهد ، ولى اگر ديگرى پاسخ داد ، بنابر احتياط واجب او نبايد پاسخ بدهد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 182
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٨٢