نماز نيست ، بنابر احتياط واجب نمازش باطل مىشود ، مانند :
1 ) سكوت طولانى ، بدون اشتغال به ذكر .
2 ) صداهايى كه از دهانش خارج مىشود و مفهوم خاصّى را ميسازند ، اگر چه سخن گفتن آن صدق نكند .
3 ) كف زدن و رقصيدن و ديگر كارهاى لهو .
4 ) اشاره هايى كه به مفهوم فحش و ناسزا باشد .
5 ) كارهاى دستى ، چون دوزندگى و بافندگى به مقدار چشمگير .
6 ) خوردن و آشاميدن به مقدار قابل توجّه .
( مسألهء 952 ) اگر در ميان نماز غذائى را كه در دهان و در لاى دندانها مانده فرو ببرد و يا اگر قند و امثال آن در دهانش باشد و به تدريج آب شود ، مانعى ندارد .
( مسألهء 953 ) كسى كه مشغول دعاى نماز وتر است و قصد روزه دارد ، اگر تشنه باشد و وقت تنگ شده باشد ، ميتواند به سوى آب برود ، آب بياشامد و برگردد و دعاهاى نمازش را ادامه دهد و نمازش باطل نمى شود .
( مسألهء 954 ) اگر نمازگزار در وسط نماز براى هشدار دادن كسى دستهايش را به يكديگر بزند ، يا با دست به رانش بزند ، يا با عصا و امثال آن به ديوار بزند مانعى ندارد . چنان كه انداختن سنگ ريزه به سوى كسى ، حركت دادن دست براى توجّه كسى ، پرتاب كردن سنگ براى دفع سگ و امثال آن و كشتن مار و عقرب و امثال آنها در حال نماز مانعى ندارد .
( مسألهء 955 ) اگر نمازگزار در حال نماز خم شود كه چيزى را از زمين بردارد و يا چيزى را به كسى بدهد مانعى ندارد . همچنين اگر زن در اثناى نماز بنشيند كه بچهاش را بردارد ، شير دهد ، ساكت كند و امثال آنها از چيزهايى كه از نظر اهل شرع منافات با نماز خواندن ندارد ، ضررى به نماز نميرساند .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 180
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٨٠