فصل دوّم : احكام قبله
قبله همان كعبهء معظّمه و محاذات آن است ، از اعماق زمين تا اوج آسمان .
( مسألهء 679 ) نمازهاى واجب و توابع آن چون نماز احتياط و قضاى سجده و تشهد فراموش شده را ، در صورت امكان بايد رو به قبله انجام داد .
( مسألهء 680 ) سجدهء سهو نيز بنابر احتياط واجب رو به قبله انجام شود .
( مسألهء 681 ) كسى كه نمازهاى مستحبّى را در حال آرامش و ايستاده ميخواند بايد آنها را رو به قبله انجام دهد ، ولى اگر در حال حركت و يا سواره بخواند ، لازم نيست رو به قبله باشد .
( مسألهء 682 ) سمت قبله از روى آگاهى و يا گواهى دو نفر شاهد عادل ، كه از روى حسّ گواهى دهند ثابت مىشود . و اگر علم ندارد و شاهد عادل پيدا نمى شود ، ميتواند به سمتى كه مسلمانان نماز ميخوانند و ذبيحهء خود را ذبح ميكنند و محراب مساجدشان را بنا ميكنند ، عمل نمايد .
( مسألهء 683 ) كسى كه سمت قبله را به صورت يقينى پيدا نكند بايد تلاش كند تا به يك طرف ظنّ پيدا كند ، اگر آن هم ممكن نباشد ، يك نماز به طرفى كه احتمال قبله ميدهد كفايت مىكند ، اگر چه افضل آن است كه چهار نماز به چهار سمت بخواند .
( مسألهء 684 ) كسى كه به طرفى كه آن را قبله ميدانست و يا دو شاهد عادل گواهى داده بود كه آن طرف قبله است نماز بخواند و بعد از نماز كشف خلاف شود ، پس اگر قبله پيش روى او باشد يعنى قبله ميان