همچنين مغرب و عشا گفتيم ، در مورد قضاى آنها نيز جارى است ، پس اگر كسى نماز ظهر و عصر يك روز و يا نماز مغرب و عشاى يك روز را قضا مىكند ، بايد نماز ظهر را بر عصر و نماز مغرب را بر عشا مقدّم بدارد و اگر بر عكس كند ، مشمولِ احكام ياد شده در مسائل 662 - 667 مىباشد .
( مسألهء 669 ) يكى از مستحبّات بسيار مؤكده آن است كه نماز را با اهتمامى هر چه بيشتر در اوّل وقت بخوانيم و يكى از مكروهات شديده تأخير انداختن آن از اوّل وقت مىباشد ، چنان كه در احاديث فراوانى بر آن تأكيد شده ، از جمله امام باقر ( عليه السلام ) ميفرمايد :
« نمازى كه در اوّل وقت به سوى آسمانها برود ، با چهرهاى روشن و تابناك به سوى نمازگزار برمى گردد و ميگويد : تو مرا پاس داشتى ، خداوند ترا پاس بدارد . و اگر در وقت خود و بدون رعايت حدود آن بالا رود ، با چهرهاى تيره و تار به سوى صاحبش برمى گردد و ميگويد : تو مرا تباه كردى ، خداوند ترا تباه سازد » .
اميد است كه مؤمنان نسبت به وقت نماز همّت بگمارند و به آن ملتزم شوند ، تا به آن خو كنند و اداى نماز در اوّل وقت براى آنها آسان گردد .
( مسألهء 670 ) وقت نافلهء نماز ظهر از اوّل ظهر است تا هنگامى كه سايهء شاخص تقريباً به دو هفتم آن برسد ، و وقت نافلهء عصر از اوّل وقت آن است تا هنگامى كه سايه شاخص به چهار هفتم آن برسد .
( مسألهء 671 ) وقت نافلهء نماز مغرب پس از انجام آن است تا نيمهء شب و همچنين است وقت نافله عشا بنابر احتياط واجب .
( مسألهء 672 ) وقت نماز شب ، از نيمه شب آغاز مىشود و تا اذان صبح ادامه دارد .
توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — صفحة 122
مساهمون: السيد محمد سعيد الحكيم
ص١٢٢