شيعيان و ديگران آمده است ، كه آن حضرت بدون هيچ جهت ديگرى از باران و غيره آنها را جمع كرده است « 1 » .
( مسألهء 662 ) بايد نماز ظهر مقدّم بر نماز عصر شود و اگر كسى نماز عصر را عمداً بر ظهر مقدّم كند ، نمازش باطل است .
( مسألهء 663 ) كسى كه از روى فراموشى نماز عصر را شروع كند و در اثناى نمازش به يادش آيد كه ظهر را نخوانده ، بايد نيّتش را به ظهر برگرداند و آن را به عنوان نماز ظهر به پايان برساند ، سپس نماز عصر را بخواند .
( مسألهء 664 ) اگر پس از فراغت از نماز عصر يادش بيايد كه نماز ظهر را نخوانده ، بنابر احتياط واجب بايد آن را نماز ظهر حساب كند و يك نماز چهار ركعتى به نيّت مافيالذّمّه ( يعنى آنچه در واقع بر عهدهء او هست از ظهر يا عصر ) بخواند .
( مسألهء 665 ) بايد نماز مغرب را پيش از نماز عشا خواند ، و اگر كسى عمداً نماز عشا را جلو بيندازد نمازش باطل است .
( مسألهء 666 ) كسى كه از روى فراموشى وارد نماز عشا شده ، اگر پيش از برخاستن به ركعت چهارم به يادش آيد ، نيّتش را به نماز مغرب برمى گرداند و آن را سه ركعتى تمام مىكند ، سپس نماز عشا را ميخواند . و اگر در ركعت چهارم به يادش آيد نمازش باطل است .
( مسألهء 667 ) اگر پس از فراغت از نماز عشا يادش بيايد كه نماز مغرب را نخوانده ، نمازش صحيح است و بايد نماز مغرب را بخواند .
( مسألهء 668 ) آنچه در مورد تقدّم و تأخّر نمازهاى ظهر و عصر و
هامش
( 1 ) براى دسترسى به منابع آن از صحاح ستّ و ديگر كتب عامّه به كتاب : « مسائل فقهيّه » از آيهء الله شرف الدّين ( قدس سره ) از انتشارات دفتر آيةالله حكيم دام ظله « دمشق ، سوريّه » ص 7 - 22 مراجعه فرماييد . « مترجم » .