انسان واجب مىشود نمىتواند شخص كفاره دهنده از گوشت آنها بخورد هرچند عيبى ندارد كه مقدارى از آن را خودش بخورد و قيمت آن را براى فقراء به عهده بگيرد . و اما از قربانى استحبابى ، جايز است بخورد .
« 1329 » م - مصرف كفارات : فقراء و مساكين مؤمن هستند .
« 1330 » م - اگر در حرم چيزى پيدا كرد برداشتن آن كراهت شديد دارد ، بلكه احتياط واجب در برنداشتن است .
« 1331 » م - اگر ( لقطه ) حرام را بداشت و از يك درهم كمتر باشد مىتواند قصد تملك آن را بكند و آن را مصرف كند ، و ضامن صاحبش نيست . و چنانچه تملك نكرد و تفريط نكرد ضامن نيست ، ولى اگر بدون تملك نگاه داشت و در نگاهداى كوتاهى و تفريط كرد ضامن است و اگر قصد تملك كرد و صاحبش قبل از تلف شدن پيدا شد بايد آن را با صاحبش رد كند .
« 1332 » م - اگر لقطه را كه در حرم برداشت يك درهم يا بيشتر ارزش داشت بايد يك سال تعريف كند و از صاحبش جستجو كند . پس اگر نيافت او را بعد از يك سال ، مخير است بين دو امر : يكى آنكه آن را براى صاحبش حفظ كند ، در اين صورت اگر در نگاهدارى كوتاهى نكرد ضامن نيست در صورت تلف ، دوم آنكه براى صاحبش صدقه بدهد ، لكن اگر تملك كند و اگر تملك كند مالك نمىشود و ضامن هم مىشود .
« 1333 » م - كسى كه بعد از محرم شدن نتوانسته باشد وظيفهاى انجام دهد كه محلّ شود اگر مصدود يا محصور است بايد بوظيفه آنها كه در آخر مناسك ذكر شده عمل نمايد و اگر مصدود يا محصور نيست در بعض موارد با انجام مىتواند محلّ شود .
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 323
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٢٣