عمره تمتع قرار دهد و حج را به جا آورد و فرقى در اين حكم بين حج واجب و حج مستحبى نيست .
« 1323 » م - اگر بعد از مشغول شدن به حج تمتع شك كند كه عمره تمتع را بجا آورده يا نه يا شك كند كه صحيح بجا آورده يا نه اعتناء نكند و عملش صحيح است .
« 1324 » م - در هريك از اعمال عمره و حج اگر شك كند بعد از آنكه وارد عملى شده باشد كه مترتب بر اوست اعتنا نكند ، چه شك كند كه آورده يا نه ، يا شك كند كه صحيح آورده يا فاسد .
« 1325 » م - بايد عمره تمتع و حج تمتع هر دو در ماههاى حج واقع شود ، و ماههاى حج ، شوال و ذى القعده و ذى الحجه است ، پس اگر كسى در شوال يا ذى القعده عمرهء تمتع بجا آورد و در موقع حج ، حج تمتع بجا آورد صحيح است و اگر قبل از شوال بخواهد عمرهء تمتع بجا آورد صحيح نيست اگرچه بعض اعمال عمره قبل از شوال واقع شود و بقيه در شوال يا ساير ماههاى حج .
« 1326 » م - كسى كه به احرام عمره تمتع وارد مكه شد در صورتى كه حج او فوت شده قصد كند ، و به همان احرامى كه بسته ، عمرهء مفرده بجا آورد و از احرام خارج شود و اگر حج بر او مستقر بوده يا سال ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد بايد به حج برود .
« 1327 » م - شرايطى كه براى هدى است كه در حج تمتع بايد ذبح كند هيچيك در حيوانى كه براى كفاره تقصير بايد قربانى كند معتبر نيست پس مىتواند گوسفند خصى و معيوب را براى كفاره قربانى كند هرچند احتياط اين است كه آن شرايط در كفاره نيز رعايت شود .
« 1328 » م - غير از هدى تمتع از هدىهايى كه براى كفاره يا چيز ديگر بر
مناسك حج همراه با ادعيه و زيارات (فارسى) — صفحة 322
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٢٢