مسأله 1958 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولىّ او زكات بدهد ، به قصد اين كه آنچه را كه مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
مسأله 1959 - اگر به ولىّ طفل و ديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا بوسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد ، نيّت زكات كند .
مسأله 1960 - به فقيرى كه گدايى مىكند ، مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند نمىشود زكات داد .
مسأله 1961 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا به جاى مىآورد ، در صورتىكه ندادن زكات به او سبب ترك معصيت او شود ، نبايد به او زكات داد .
مسأله 1962 - به كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد ، اگرچه مخارج او بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد مگر قرض در رابطه با نفقه شخص واجب النفقه باشد .
مسأله 1963 - انسان نمىتواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ، ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند .
مسأله 1964 - اگر انسان زكات به پسرش بدهد كه خرج زن و نوكر و كلفت خود نمايد ، اشكال ندارد .
مسأله 1965 - اگر پسر به كتابهاى علمى دينى احتياج داشته باشد ، پدر مىتواند براى خريدن آنها به او زكات بدهد .
مسأله 1966 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براى خود زن بگيرد ، پسر هم مىتواند براى آن كه پدرش زن بگيرد زكات خود را به او بدهد .
مسأله 1967 - به زنى كه شوهرش مخارج او را مىدهد ، يا خرجى نمىدهد ولىممكن است او را به دادن خرجى مجبور كنند ، نمىشود زكات داد .
مسأله 1968 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش و ديگران مىتوانند به او زكات بدهند ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد ، يا به جهت ديگرى
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 321
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٣٢١