مسأله 1324 - كسى كه در شهرها سياحت مىكند و براى خود وطنى اختيار نكرده بايد نماز را تمام بخواند ، و احتياط مستحب آن است كه جمع نمايد .
مسأله 1325 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلًا در شهرى يا در دهى جنسى دارد كه براى حمل آن مسافرتهاى پى در پى مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1326 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده و مىخواهد وطن ديگرى براىخود اختيار كند ، بايد در مسافرت نماز را شكسته بخواند مگر آنكه يكى از عناوين تمام خواندن نماز براى او حاصل شود مثل سفرهاى زياد .
شرط هشتم آن كه بحدّ ترخّص برسد يعنى از وطنش يا جايى كه قصد كرده ده روز آنجا بماند ، به قدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود ولى بايد در هوا غبار يا چيز ديگر نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند و لازم نيست به قدرى دور شود كه منارهها و گنبدها را نبيند ، يا ديوارها هيچ پيدا نباشد ، بلكه همينقدر كه ديوار كاملًا معلوم نباشد كافى است .
مسأله 1327 - كسى كه به سفر مىرود اگر به جايى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر را ببيند ، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند ، احتياطً بايد نماز را شكسته و تمام بخواند و همچنين اگر ديوارها را نبيند و اذان را بشنود و اگر علم به يكى از آن دو پيدا كرد و جاهل به ديگرى باشد كافى است در شكسته خواندن نماز ؛ ولى احتياط در جمع است .
مسأله 1328 - مسافرى كه به وطنش برمىگردد ، وقتى ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آن را بشنود ، بايد نماز را تمام بخواند و اگر ديوار را ببيند و اذان را نشنود ، بايد نماز را شكسته بخواند تا جايى كه اذان را بشنود وامّا مسافرى كه مىخواهد ده روز در جايى بماند ، وقتى ديوار آنجا را ببيند و صداى اذانش را بشنود ، بنابر احتياط مستحب جمع بين نماز شكسته و تمام بنمايد اگر بخواهد در محلّ ترخّص نمازبخواند .
مسأله 1329 - هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور ديده شود ، يا به قدرى گود
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 223
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٢٣