مسأله 1337 - مسافرى كه در بين مسافرت به وطنش رسيده تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود و برگردد ، وقتى به جايى برسد كه صداى اذان را نشنود بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1338 - جايى را كه انسان براى اقامت و زندگى خود اختيار كرده وطن اوست چه در آنجا به دنيا آمده و وطن پدر و مادرش باشد ياخودش آنجا را براىزندگى اختيار كرده باشد .
مسأله 1339 - اگر قصد دارد در جايى كه وطن اصليش نيست مدّتى بماند و بعد به جاى ديگر رود آنجا وطن او حساب نمىشود ولى اگر قصد دارد كه بيش از دو سال در آنجا بماند حكم وطن را دارد .
مسأله 1340 - جايى را كه انسان محلّ زندگى خود قرار داده و مثل كسى كه آنجا وطن اوست در آنجا زندگى مىكند كه اگر مسافرتى براى او پيش آيد ، دوباره به همانجا برميگردد ، اگرچه قصد نداشته باشد كه هميشه در آنجا بماند ، احكام وطن بر او مترتّب مىشود .
مسأله 1341 - كسى كه در دو محلّ زندگى مىكند ، مثلًا شش ماه در شهرى و شش ماه در شهر ديگر مىماند ، هر دو وطن اوست و نيز اگر بيشتر از دو محلّ را براى زندگى خود اختيار كرده باشد ، همه آنها وطن او حساب مىشود .
مسأله 1342 - احكام وطن بر جايى كه صرف نظر از آن كرده است جارى نيست چه در آنجا ملك داشته باشد يا نه ، و چه در آنجا شش ماه مانده باشديانه .
مسأله 1343 - اگر به جايى برسد كه وطن او بوده و از آنجا صرف نظر كرده و بنا ندارد جاى ديگرى هم وطن بگيرد نبايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1344 - مسافرى كه قصد دارد ده روز پشت سر هم در جايى بماند ، يا مىداند كه بدون اختيار ده روز در جايى مىماند در آن محلّ بايد نماز را تمام بخواند .
مسأله 1345 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در جايى بماند ، لازم نيست قصد ماندن شب اوّل يا شب يازدهم را داشته باشد و همين كه قصد كند از اوّل آفتاب روز
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 225
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٢٥