مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح و گردش مسافرت كند ، حرام نيست و بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1310 - اگر براى لهو وخوشگذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است و چنانچه براى تهيّه معاش شكار رود ، نمازش شكسته است و اگر براى كسب و زياد كردن مال برود ، احتياط واجب آن است كه نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند ، ولى بايد روزه نگيرد گرچه در روزه هم اگر احتياط كند بسيار خوب است .
مسأله 1311 - كسى كه براى معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند و همچنين است اگر توبه نكرده ، بايد شكسته بخواند مگر اين كه در برگشتن هم قصد معصيت كند يا برگشتن آن هم جزو سفر قبلى حساب شود .
مسأله 1312 - كسى كه سفر او سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيمانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد و بخواهد برود و برگردد بعد از شروع به سفر مباح ، بايد نماز را شكسته بخواند .
مسأله 1313 - كسى كه براى معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيّه راه را براى معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهايى را كه شكسته خوانده صحيح است .
شرط ششم آن كه از صحرا نشينهايى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند و هر جا آب و خوراك براى خود وحشَمشان پيدا كنند مىمانند و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند و صحرا نشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .
مسأله 1314 - اگر يكى از صحرا نشينها براى پيدا كردن منزل و چراگاه حيواناتشان سفر كند چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد ، بايد نمازش را شكسته بخواند اگر خانهاش به همراه نباشد و گرنه بنابر احتياط واجب نماز را هم شكسته وهم تمام بخواند .
مسأله 1315 - اگر صحرا نشين براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 221
مساهمون: السيد محمد علي العلوي الگرگاني
ص٢٢١