مسأله 1956 - انسان نمىتواند مخارج كسانى را كه مثل اولاد خرجشان بر او واجب است از زكات بدهد ، ولى اگر مخارج آنان را ندهد ديگران مىتوانند به آنان زكات بدهند و همچنين زائد بر مقدار نفقه واجب را اگر مورد نياز آنان باشد مىتواند از زكات بدهد .
مسأله 1957 - اگر انسان زكات را به پسرش بدهد كه خرج زن و نوكر و كلفت خود نمايد اشكال ندارد .
مسأله 1958 - اگر پسر به كتابهاى علمى و دينى احتياج داشته باشد پدر مىتواند براى خريدن آنها به او زكات بدهد .
مسأله 1959 - پدر مىتواند به پسرش زكات بدهد كه براى خود زن بگيرد و پسر هم مىتواند براى آنكه پدرش زن بگيرد زكات خود را به او بدهد .
مسأله 1960 - به زنى كه شوهرش مخارج او را مىدهد و زنى كه شوهرش خرجى او را نمىدهد ، ولى ممكن است او را به دادن خرجى مجبور كنند ، نمىشود زكات داد .
مسأله 1961 - زنى كه صيغه شده اگر فقير باشد ، شوهرش و ديگران مىتوانندبه او زكات بدهند ، ولى اگر شوهرش در ضمن عقد شرط كند كه مخارج او را بدهد يا به جهت ديگرى دادن مخارجش بر او واجب باشد ، در صورتى كه مخارج آن زن را بدهد ، نمىشود به آن زن زكات داد .
مسأله 1962 - زن مىتواند به شوهر فقير خود زكات بدهد ، اگر چه شوهر زكات را صرف مخارج خود آن زن نمايد . مسأله 1963 - سيد نمىتواند از غير سيد زكات بگيرد ، ولى اگر خمس و ساير وجوهات كفايت مخارج آن را نكند و براى گرفتن زكات ناچار باشد مىتواند از غير سيد زكات بگيرد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 414
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٤١٤