مسأله 1964 - به كسى كه معلوم نيست سيد است يا نه ، مىشود زكات داد ، ولى اگر دعواى سيادت كند نمىشود به او زكات داد .
نيّت زكات
مسأله 1965 - انسان بايد زكات را به قصد قربت ؛ يعنى براى انجام فرمان خداوند عالم بدهد و در نيّت معين كند كه آنچه را مىدهد زكات مال است يا زكات فطره ، ولى اگر مثلًا زكات گندم و جو بر او واجب باشد ، لازم نيست معين كند چيزى را كه مىدهد زكات گندم است يا زكات جو .
مسأله 1966 - كسى كه زكات چند مال بر او واجب شده ، اگر مقدارى زكات بدهد و نيّت هيچ كدام از آنها را نكند ، چنانچه چيزى را كه داده هم جنس يكى از آنها باشد زكات همان جنس حساب مىشود و اگر از قسم پول بدهد كه هم جنس هيچ كدام از آنها نباشد ، به همه آنها قسمت مىشود ، پس كسى كه زكات چهل گوسفند و زكات پانزده مثقال طلا بر او واجب است ، اگر مثلًا يك گوسفند از بابت زكات بدهد و نيّت هيچ كدام از آنها را نكند ، زكات گوسفند حساب مىشود ، ولى اگر مقدارى پول نقره يا اسكناس بدهد به زكاتى كه براى گوسفند و طلا بدهكار است تقسيم مىشود .
مسأله 1967 - اگر كسى را وكيل كند كه زكات مال او را بدهد ، موقعى كه زكات را به آن وكيل مىدهد ، نيّت كند كافى است و چنانچه وكيل كند كه زكات او را از مالش اخراج كند وكيل بايد نيّت زكات كند .
مسأله 1968 - اگر بدون قصد قربت زكات را به فقير بدهد اگر عمداً قصد قربت نكرده باشد گناه كرده است ، مگر اينكه پيش از آنكه مال از بين برود نيت زكات كند و در هر صورت پرداخت مجدد واجب نيست اگر چه بهتر است .