سفر خود را فراهم كند فقط به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1949 - مسافرى كه در سفر درمانده شده و زكات گرفته بعد از آنكه به وطنش رسيد ، اگر چيزى از زكات زياد آمده باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد و بگويد آن چيز زكات است .
شرايط كسانى كه مستحق زكاتند
مسأله 1950 - كسى كه زكات مىگيرد بنابر احتياط بايد شيعه دوازده امامى باشد و اگر انسان كسى را شيعه بداند و به او زكات بدهد ، بعد معلوم شود شيعه نبوده بايد دوباره زكات بدهد ؛ مگر اينكه تحقيق كرده باشد و يا به حجت شرعى استناد كرده باشد .
مسأله 1951 - اگر طفل يا ديوانهاى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى او زكات بدهد به قصد اينكه آنچه را مىدهد ملك طفل يا ديوانه باشد .
مسأله 1952 - اگر به ولى طفل و ديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا بوسيله يك نفر امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند و بايد موقعى كه زكات به مصرف آنان مىرسد نيّت زكات كند .
مسأله 1953 - به فقيرى كه گدايى مىكند مىشود زكات داد ، ولى به كسى كه زكات را در معصيت مصرف مىكند ، نبايد زكات داد .
مسأله 1954 - به كسى كه معصيت كبيره را آشكارا بجا مىآورد يا نماز نمىخواند يا شرابخوار است هر چند آشكارا نباشد احتياط واجب آن است براى امر او به معروف و نهى از منكر زكات ندهند .
مسأله 1955 - به كسى كه بدهكار است و نمىتواند بدهى خود را بدهد اگر چه مخارج او بر انسان واجب باشد ، مىشود زكات داد .