كار يا ملك يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .
مسأله 1937 - فقيرى كه خرج سال خود و عيالاتش را ندارد ، اگر خانهاى دارد كه ملك او است و در آن نشسته يا وسيله سوارى دارد چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براى حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد و همچنين است اثاث خانه و ظرف و لباس تابستانى و زمستانى و چيزهايى كه به آنها احتياج دارد و فقيرى كه اينها را ندارد اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مىتواند از زكات خريدارى نمايد .
مسأله 1938 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براى او مشكل نيست ؛ بنابر احتياط واجب بايد ياد بگيرد و با گرفتن زكات زندگى نكند ، ولى تا وقتى كه مشغول ياد گرفتن است ، مىتواند زكات بگيرد .
مسأله 1939 - به كسى كه قبلًا فقير بوده و يا اينكه معلوم نباشد فقير بوده يا نه و مىگويد فقيرم ، اگر چه انسان از گفته او اطمينان پيدا نكند مىتوان زكات داد .
مسأله 1940 - كسى كه مىگويد فقيرم و قبلًا فقير نبوده ، چنانچه از گفته او اطمينان پيدا نشود ، احتياط واجب آن است كه به او زكات ندهند ، مگر اينكه شخص ثقهاى شهادت دهد كه فقير است .
مسأله 1941 - كسى كه بايد زكات بدهد ، اگر از فقيرى طلبكار باشد مىتواند طلبى را كه از او دارد ، بابت زكات حساب كند .
مسأله 1942 - اگر فقير بميرد و مال او به اندازه قرضش نباشد ، انسان مىتواند طلبى را كه از او دارد بابت زكات حساب كند ، بلكه اگر مال او به اندازه قرضش باشد و ورثه قرض او را ندهند يا به جهت ديگر انسان نتواند طلب خود را بگيرد ، نيز مىتواند طلبى را كه از او دارد ، بابت زكات حساب كند .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 411
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٤١١