در مسأله ( 2662 ) ذكر خواهد شد .
مسأله 1682 - اگر روزهدار به گفته كسى كه مىگويد مغرب شد و اعتماد به گفته او نيست افطار كند و بعد بفهمد مغرب نبوده است يا شك كند كه مغرب بوده است يا نه ، قضا و كفاره بر او واجب مىشود .
مسأله 1683 - كسى كه عمداً روزه خود را باطل كرده ، اگر بعد از ظهر مسافرت كند يا پيش از ظهر براى فرار از كفاره سفر نمايد ، كفاره از او ساقط نمىشود ، بلكه اگر قبل از ظهر مسافرتى براى او پيش امد كند نيز كفاره بر او واجب است .
مسأله 1684 - اگر عمداً روزه خود را باطل كند و بعد عذرى مانند حيض يا نفاس يا مرضى براى او پيدا شود ، احتياط اين است كه كفاره را بدهد و بعيد نيست كه در اين صورت كفاره واجب نباشد .
مسأله 1685 - اگر يقين كند كه روز اول ماه رمضان است و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود كه آخر شعبان بوده كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1686 - اگر انسان شك كند كه آخر رمضان است يا اول شوال و عمداً روزه خود را باطل كند ، بعد معلوم شود اول شوال بوده كفاره بر او واجب نيست .
مسأله 1687 - اگر روزهدار در ماه رمضان با زن خود كه روزهدار است جماع كند ، چنانچه زن را اكراه كرده باشد ، كفاره روزه خودش و روزه زن را بايد بدهد و اگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود .
مسأله 1688 - اگر زنى شوهر روزهدار خود را اكراه كند كه با او جماع نمايد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد .
مسأله 1689 - اگر روزهدار در ماه رمضان ، زن خود را اكراه به جماع كند و در بين جماع ، زن راضى شود ، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره بدهد و
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 355
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٥٥