بنابر احتياط مستحب زن نيز يك كفاره بدهد .
مسأله 1690 - اگر روزهدار در ماه مبارك رمضان با زن روزهدار خود كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر او واجب مىشود و روزه زن صحيح است و كفاره هم بر او واجب نيست .
مسأله 1691 - اگر مرد زن خود را يا زن شوهر خود را اكراه كند كه غير از جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، بر هيچ يك از آنها كفاره واجب نيست .
مسأله 1692 - كسى كه بواسطه مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزهدار خود را اكراه به جماع كند ، ولى اگر او را اكراه نمايد ، كفاره بر مرد نيز واجب نيست .
مسأله 1693 - انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فوراً آن را انجام دهد .
مسأله 1694 - اگر كفاره بر انسان واجب شود و چند سال آن را بجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود .
مسأله 1695 - كسى كه بايد براى كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد ، نمىتواند به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد و زيادى را از كفاره حساب نمايد ، ولى مىتواند براى هر يك از عيالات فقير اگر چه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد .
مسأله 1696 - كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمداً كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد كه تقريباً ده سير است طعام بدهد و اگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد .
توضيح المسائل (فارسى) (1432 هـ) — صفحة 356
مساهمون: السيد محمود الهاشمي الشاهرودي
ص٣٥٦