جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است
مسأله 1697 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است و كفاره واجب نيست :
« اول » آنكه در شب ماه رمضان جنب باشد و به تفصيلى كه در مسأله ( 1639 ) گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود .
« دوم » عملى كه روزه را باطل مىكند بجا نياورد ، ولى نيّت روزه نكند يا ريا كند يا قصد كند كه روزه نباشد يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد .
« سوم » آنكه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند و به حال جنابت يك روز يا چند روز روزه بگيرد .
« چهارم » آنكه در ماه رمضان بدون اينكه تحقيق كند صبح شده يا نه ، كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده و نيز اگر بعد از تحقيق شك كند كه صبح شده است و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده ، بنابر احتياط قضاى آن روز بر او واجب است ، اما اگر بعد از تحقيق مطمئن شود كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده قضاى آن روز واجب نيست .
« پنجم » آنكه كسى بگويد صبح نشده و انسان بگفته او كارى كه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده است .
« ششم » آنكه كسى كه اخبارش حجت نيست بگويد صبح شده و انسان به گفته او يقين نكند يا خيال كند شوخى مىكند و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح بوده است ، و اگر اخبارش حجت باشد و علم به حرمت افطار داشته باشد كفاره نيز واجب مىشود .