آخر يدُ من فانّى كنت منهكه عقوبة لانّه يستحلّ المحرّمات كلّها و لو ترك الناس و ذلك لفسدوا . يعنى : از امام صادق دربارهء شرابخوارى پرسيدم ، فرمود : كسى كه لغزشى از او سر زده باشد او را تعزير مىكنم ، اما كسى كه بر اين كار مداومت داشته باشد ، او را به سختى كيفر خواهم داد ، زيرا او همه محرمات را حلال شمرده است . اگر مردم در اين كار به حال خود رها شوند ، تباه خواهند شد . « 1 »
در روايت ابو بصير آمده است :
سألته عن السكران و الزانى ، قال : يجلدان بالسياط مجرّدين بين الكتفين ، فامّا الحد فى القذف فيجلد على ما به ضرباً بين الضربين . يعنى :
از امام ( ع ) دربارهء مست و زناكار پرسيدم ، فرمود : آنان را لخت كرده و با تازيانه ميان شانههايشان مىزنند ، اما در حد قذف ، ضربات متوسط است . « 2 »
در روايات على بن جعفر آمده است :
عن أبيه عن على ( ع ) أنّه سئل عن راكب البهيمة ، فقال : لا رجم عليه و لا حدّ و لكن يعاقب عقوبة موجعة . يعنى : على بن جعفر مىگويد : پدرم فرمود : از على ( ع ) دربارهء با چهارپاى پرسيدند ، فرمود : نه سنگسار مىشود و نه حدى بر او جارى مىشود ، ولى به طور دردناكى كيفر خواهد شد . « 3 »
استدلال به اين روايات همانند استدلال به آيات گذشته است و نيازى به تكرار آن نيست .
تقريب سوم ، استشهاد به آراء فقها
فقها در باب حد شرابخوارى مىگويند كه در حال مستى حد بر شراب خوار جارى نمىشود ، بلكه بايد مهلت دهند تا هشيار شده سپس حد زده شود .
شيخ طوسى در نهايه :
مست در حال مستى حد زده نمىشود ، بلكه مهلت داده مىشود تا
هامش
( 1 ) همان ، ص 470 ، باب 4 حد مسكر ، حديث 6 .
( 2 ) همان ، ص 474 ، باب 8 حد مسكر ، حديث 1 . در باب 11 از ابواب حد زنا نيز روايات ديگرى همانند اين روايات آمده است .
( 3 ) همان ، ج 18 ، ص 573 ، نكاح البهائم ، باب 1 ، حديث 11 .