دشمنان بخواهند با تمهيدات و نقشهها ، قلوب را از علما و نُوّاب امام عليه السلام منصرف سازند ، نمىتوانند .
بايد اين چراغ روشن بماند و حجّتهاى امام عليه السلام در بين مردم باقى بمانند و همانطور كه خدا زمين و خلايق را بدون حجت نخواهد گذارد ، امام عليه السلام نيز مردم و شيعيان را بدون حجتى از جانب خود نخواهد گذاشت ، و اين رشته نيابت و هدايت و حكومت از جانب امام عليه السلام - همانطور كه از آغاز و از عصر غيبت كبرى تا حال منقطع نشده - تا زمان ظهور آن حضرت نيز منقطع نخواهد شد :
« لِئَلّا يَكُونَ لِلنّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ » ؛ « 1 »
« تا مردم بر عليه خداوند حجتى نداشته باشند » .
حاصل اينكه امام عليه السلام در عصر غيبت بر امور نظارت دارند و به طور مطلق از كارها كنارهگيرى ندارند .
اگر گفته شود : حال كه چنين است ، اگرچه ظهور كلى حضرت صاحب الامر - ارواحنا فداه - متوقف بر حصول شرايط و مقدمات و اذن خداوند متعال است ؛ ولى اگر اينگونه مداخلات و توجيهات و مقابلات و تشرف دادن اشخاص به سعادت لقا و شرفيابى به حضور آن حضرت بيشتر باشد ، كه يك ظهور جزئى هميشه در بين باشد ، اصلاحات مهمّى انجام خواهد شد و بسيارى از مصالح تأمين و مفاسد زيادى دفع مىگردد .
مثلًا اگر آن حضرت با علما و زعما ، به نحوى كه او را هنگام ملاقات نشناسند و بعد بشناسند ، ديدارى كند و آنها را راهنمايى بنمايد ، جريان امور مستقيم
هامش
( 1 ) . سوره نساء ، آيه 165 .