امانت را غنيمت و صدقه را غرامت شمارند .
شعائر و آداب اسلام را ترك و آداب و شعائر كفار را رسمى كنند . اهل حقّ خانهنشين و ناپاكان و خدانشناسان مصدر امور گردند . زنها با گستاخى تمام ، آداب و سنن اسلامى را ترك و به وضع دوران جاهليت برگردند . به واسطه تسلط و غلبه كفار و استبداد اشرار ، آن چنان مؤمنان در فشار واقع و از آزادى محروم شوند كه كسى را جرأت آن نباشد كه نام خدا را ببرد مگر در پنهانى . و به طورى كار حفظ ايمان سخت شود كه شخص صبح كند در حالى كه در شمار مؤمنان و مسلمانان است و شب كند در حالى كه از اسلام بيرون رفته و كافر شده باشد .
از حضرت صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود : اين امر براى شما واقع نخواهد شد مگر پس از نااميدى . نه به خدا نمىآيد تا شما ( مؤمن و منافق ) از هم جدا شويد . نه به خدا نخواهد آمد تا شقى شود هر كس شقى مىگردد و سعيد گردد هر كس سعيد مىگردد . « 1 » و در روايت ابن عباس است كه پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله فرمود : كسانى كه در زمان غيبت او بر عقيده به امامت او ثابت باشند ، از كبريت احمر كميابترند .
پس جابر به پا خاست و عرض كرد : يا رسول اللَّه ! آيا براى قائم از فرزندان تو غيبت است ؟
فرمود : آرى سوگند به پروردگارم و بايد خدا گروندگان را تخليص كند و كفار را محو سازد . اى جابر ! اين امرى است ( كار بزرگى است ) از كارهاى خدا و سرّى است از اسرار خدا كه از بندگان خدا پوشيده است . پس برحذر باش از شك در آن ؛ پس به
هامش
( 1 ) . كمالد الدين ، ج 2 ، ب 34 ، ص 15 ، ح 31 .