و آن را به صورت حقّ جلوه دهند تا او را فريب بدهند و اين آن اضلالى است كه خدا و اولياى خدا از آن منزه مىباشند . نوع ديگر اين است كه : " ضلال " سبب اضلال گردد و آن به اين است كه كسى گمراه گردد و خدا يا غير خدا بر او به گمراهى حكم كند . و در بسيارى از آيات محتمل است كه مراد از اضلال ، همين حكم به ضلال و گمراهى باشد .
دين
به معانى متعدد ؛ مانند جزا ، پاداش و طاعت گفته مىشود ، چنانكه بر مجموع تعاليم اعتقادى و اخلاقى و عملى كه از سوى خدا به وسيله پيغمبر به مردم ابلاغ مىشود ، " دين " مىگويند ؛ بلكه گاه بر مطلق اينگونه تعاليم - اگرچه از جانب خدا نباشد - دين اطلاق مىشود .
در قرآن مجيد ، دين در اين معانى آمده است :
به معنى پاداش و جزا ؛
به معنى مالك روز جزا ؛ در سوره فاتحة الكتاب مىفرمايد : « مالِكِ يَوْمِ الدّينِ » « 1 »
به معنى طاعت ؛ در آيه پنجم سوره بيّنه مىفرمايد :
« وَما أُمِرُوا إِلّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّينَ » ؛ « 2 »
« امر نشدهاند مگر اينكه خدا را عبادت كنند در حالى كه طاعت را براى او خالص كنند » .
و همچنين آيه :
هامش
( 1 ) . سوره حمد ، آيه 3 .
( 2 ) . سوره بينه ، آيه 5 .