« وَمَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ للَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ » ؛ « 1 »
« طاعت چه كسى بهتر است از كسى كه روى خود را براى خدا تسليم كند و او نيكوكار باشد » .
كه بعضى از مفسرين فرمودهاند : مقصود از دين ، طاعت است .
و در معناى مجموع تعاليم اعتقادى و اخلاقى و عملى در مثل اين آيات آورده شده است :
« إِنَّ الدّينَ عِندَ اللَّهِ الْإِسْلامُ » ؛ « 2 »
« همانا دين در نزد خدا اسلام است » .
« وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلامِ دِيناً فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ » ؛ « 3 »
« هر كس كه غير از اسلام دينى را انتخاب كند از او پذيرفته نخواهد شد » .
بنابر اينكه از " اسلام " در اين دو آيه ، همان معناى علمى و اصطلاحى كه اسم است براى دينى كه بر حضرت خاتم الانبيا نازل شده ، قصد شده باشد ، چنانكه ظاهر آيه هم همين است .
و مثل آيه :
« هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَدِينِ الْحَقّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدّينِ » ؛ « 4 »
« او كسى است كه پيامبرش را با هدايت و دين حقّ فرستاد تا بر تمام اديان غالب گرداند » .
و در هر دو معناى اخير ( يعنى آنچه از جانب خدا نازل شده و مطلق برنامههاى اعتقادى و عملى اگرچه از جانب خدا نباشد ) در اين آيه آمده است :
هامش
( 1 ) . سوره نساء ، آيه 125 .
( 2 ) . سوره آلعمران ، آيه 19 .
( 3 ) . سوره آل عمران ، آيه 85 .
( 4 ) . سوره توبه ، آيه 33 ؛ سوره صف ، آيه 9 .