نظام امامت بوده و هست .
اين از خصايص مذهب شيعه است كه در برابر حكومتهاى جائر و غير مشروع ، همواره موضع عدم قبول و همكارى نداشتن داشته است .
و اين است اثر عقيده به توحيد و ايمان به صفات جلال و جمال خدا ؛ و اين است معنى ظهور عقيده توحيد در برداشت و تلقّى موحّد از نظام سياست و حكومت ؛ و اين است معناى ارتباط و ابتناى نظام جامعه و عقيده به مهدويت ، بر توحيد و يكتاپرستى كه اصالتى از اين محكمتر و واقعىتر نيست . و خلاصهء آن مفاد ، اين دو آيه است :
« وَأَنِ احْكُم بَيْنَهُم بِما أَنزَلَ اللَّهُ وَلا تَتَّبِعْ أَهْوآءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَن يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِن تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيراً مِنَ النّاسِ لَفاسِقُونَ * أَفَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ » ؛ « 1 »
« و تو ( اى پيامبر ) به آنچه خدا به تو فرستاده ، ميان مردم حكم كن و پيرو خواهشهاى آنان مباش و بينديش كه مبادا تو را فريب دهند و در بعضى احكام كه خدا به تو فرستاده ، تقاضاى تغيير كنند . پس هرگاه از حكم خدا روى گردانيدند ، بدان كه خدا مىخواهد آنها را به عقوبت بعضى از گناهانشان گرفتار سازد ، همانا بسيارى از مردم فاسق و بدكارند . آيا باز تقاضاى حكم زمان جاهليت را دارند و كدام حكم از حكم خدا براى اهل يقين نيكوتر خواهد بود » .
مهدى آل نبى كه جان جهان است * حافظ دين حنيف و قطب زمان است
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 49 و 50 .