من زينت مىدهد و هر كار نيك را ناستوده و قبيح جلوه مىدهد ، من نصف مال خود را براى اين شخص قرار دادم .
رسول خدا به فقير فرمود : آيا مىپذيرى ؟
عرض كرد : نه .
توانگر پرسيد : چرا ؟
فقير گفت : مىترسم بر من نيز داخل شود آنچه بر تو داخل گرديده است .
يكى از نشانههاى اينگونه مساوات و تساوى همگان در برابر قانون ، قانون امر به معروف و نهى از منكر است . به موجب اين قانون ، هر فردى نه فقط حقّ دارد ديگرى را - هر كس و صاحب هر مقام و رتبهاى كه باشد - با شرايط مقرر ، امر به معروف و نهى از منكر نمايد ؛ بلكه اين كار بر او واجب است .
قرآن مجيد مىفرمايد :
« وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيآءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ » ؛ « 1 »
« مردان مؤمن و بانوان مؤمنه همه يار و دوستدار يكديگرند . امر به معروف مىنمايند و نهى از منكر مىكنند » .
و به قدرى اين حقّ نظارت همگان بر اجراى قوانين و امر به معروف و نهى از منكر ، اهمّيت و فضيلت دارد كه اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد :
« وَما أَعْمالُ الْبِرّ كُلُّهَا وَالْجِهادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ عِنْدَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنْ الْمُنْكَرِ إِلّا كَنَفْثَةٍ فِي بَحْرٍ لُجّيٍّ » ؛ « 2 »
هامش
( 1 ) . سوره توبه ، آيه 71 .
( 2 ) . نهج البلاغه ، حكمت 374 .