تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 409

مساهمون:

ص٤٠٩

6 . دعاى ندبه و بدعت

اگر كسى بگويد : دعاى ندبه بدعت است و بعد از رسول خدا و ائمه هدى عليهم السلام پيدا شده و به ايشان بسته شده و كسانى كه مهديه مىسازند و دعاى ندبه براى عوام مىخوانند و مردم را سگ امام زمان كرده و عوعو مىكنند ، اهل بدعت و دشمن امامند . آيا زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله مهديه يا زينبيه و يا خانقاه و صومعه در اسلام بوده و آيا شرافت مؤمن سگ شدن است و يا آدم حقيقى شدن ؟ جوابش اين است كه : بدعت ، وارد كردن كار و روشى است از پيش خود در برنامه‌هاى شرعيه ، كه نه بالخصوص از پيغمبر و ائمه عليهم السلام درباره آن دستورى صادر شده و نه عموم يا اطلاق دستورات و اوامر آن بزرگواران شامل آن باشد ؛ ولى دعاى ندبه : اوّلًا : چنان‌كه گفته شد بالخصوص وارد شده و اطمينان به صدورش هست و هيچ كس از پيش خود آن را نياورده و لااقل كسانى كه مىخوانند اطمينان به صدور آن دارند . ثانياً : به واسطهء آنكه متضمّن حمد و سپاس خدا بر قضا و قدر او و ذكر فضايل و مناقب و مصائب اهل بيت است ، عمومات دعا و حمد و ذكر فضايل و مناقب