5 . دعاى ندبه و امكان انتساب آن به ائمّه عليهم السلام
يكى از پرسشها يا ايراداتى كه به دعاى ندبه شده ، اين است كه : چگونه ممكن است اين دعا منسوب به يكى از امامان باشد كه همه عاقل و كامل بودند ؟
چگونه با اينكه هنوز امام زمان عليه السلام به دنيا نيامده بود ، در اين دعا به او مىگويند :
« لَيْتَ شِعْرِي أَيْنَ اسْتَقَرَّتْ بِكَ النَّوى ، أَمْ أَيُّ أَرْضٍ تُقِلُّكَ أَوْ ثَرى ؟ ! أَبِرَضْوى أَنْتَ أَوْ ذِيطُوى ؟ بِنَفْسِي أَنْتَ مِنْ مُغَيَّبٍ لَمْ يَخْلُ مِنّا » .
آيا معقول است امام ششم يا دهم يا هر امام ديگر ، به نوادهاش كه هنوز به دنيا نيامده و غايب نشده ، بگويد : تو كجايى ؟ و اگر بگويند : امام زمان خودش براى خود ، اين دعا را خوانده و از فراق خود ناله كرده ، آن هم معقول نيست كه آن حضرت جاى خودش را نداند . . . .
جواب : اوّلًا : سبحان اللَّه ! مگر كسى گفته است كه امامان گذشته اين دعا را مىخواندهاند و امام ششم يا دهم به حضرت صاحب الزمان عليه السلام اين خطابات را فرموده يا خود امام زمان عليه السلام به خودشان خطاب فرموده و از فراق خود ناله و ندبه كردهاند .
علّامه مجلسى مىفرمايد : اين دعا به سند معتبر از امام جعفر صادق عليه السلام منقول است كه فرمودند : مستحب است اين دعا را در چهار عيد بخوانند . از كجاى