تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 241

مساهمون:

ص٢٤١

6 . وجوب معرفت امام

با توجّه به نقشى كه امامت در حفظ نظام و كمال بشر و سير او به سوى خدا و اجراى احكام خدا دارد ، و با توجّه به اينكه اطاعت امر امام شرعاً و عقلًا واجب است ، در وجوب معرفت امام نيز برحسب حكم عقل و شرع جاى هيچ‌گونه ترديد و شبهه‌اى نيست ؛ زيرا هم مقدّمه اطاعت است كه واجب است ، و بدون وجوب آن ، اطاعت و نصب امام بيهوده خواهد شد ، و هم برحسب آنچه در بعضى روايات استفاده مىشود ، بالخصوص نيز واجب است ، و چنان‌كه در نهج البلاغه آمده ، دخول در بهشت دائر مدار شناخت امامان و ورود در آتش نيز دائر مدار انكار آنها است : « وَلا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَعَرَفُوهُ ، وَلا يَدْخُلُ النّارَ إِلّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَأَنْكَرُوهُ » ؛ « 1 » « داخل بهشت نمىشود كسى مگر اينكه آنها ( ائمه اطهار عليهم السلام ) را بشناسد و آنها نيز او را بشناسند و داخل آتش نمىشود مگر كسى كه منكر آنها باشد و آنها نيز او را از آن خويش ندانند » .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، خطبه 152 .