اصل ، اباحه آن ثابت مىشود . همچنين در ساير ولايتها ، اگر فقيه يا ولىّ صغير يا هر صاحب سلطه و قدرتى در جواز بعض تصرّفات و مداخلات شك نمود ، با اصالة الاباحه ، مباح بودن آن ثابت مىشود .
جواب گفته مىشود : اصالة الاباحه در موضوعات مربوط به خود مكلّف ، مثل استعمال دخانيات يا خوردن گوشت فلان حيوان در صورتى كه تذكيه آن محرز باشد يا پوشيدن فلان لباس حاكم است ؛ امّا جواز امورى كه مربوط به ديگران و امر و نهى و مداخله در كارهاى آنها است و متضمّن الزام به انجام كار يا ترك كارى باشد ، با اصالة الاباحه ثابت نمىشود ؛ بلكه در اينگونه امور به دلايل متعدّد ، " اصالة الخطر " ؛ يعنى ممنوعيت مداخله اجرا مىشود . علاوه بر اينكه : آثار وضعيه اين مداخلات نيز به مقتضاى اصل ، بر آن مترتّب نخواهد شد و بالاخره با اين بيان ، مشروعيت نظام ثابت نمىشود و وجوب اطاعت ديگران از آن ثابت نخواهد شد .
و خلاصه كلام اين است كه : يگانه نظام توحيدى كه بر حسب آيات و احاديث معتبر ، مستند به خداوند يگانه است ، نظام امامت است كه " مجعول من اللَّه " و از جانب خدا برقرار شده و تا قيام قيامت متصل و مستمر خواهد بود .
سلسله مباحث امامت و مهدويت (فارسى) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٤٩